Waarom we nu op zoek moeten naar verbinding zoals in een dorp

Ja, ze zeggen dat, ‘it takes a village to raise a child’. Ik geloof dat het we ook ‘een dorp’ nodig hebben om de corona crisis te overleven. In die zin vind ik de term ‘social distance’ wat ongelukkig gekozen, en zou het beter zijn om van ‘fysical distance’ te spreken. Bij social distancing lijkt het immers alsof we afstand moeten nemen van mensen, de verbinding moeten loslaten.

In de huidige context verwijst men in de media vaak naar ‘social distance’ naar het minimaal 1,5 à 2 meter afstand blijven van mensen om te voorkomen dat ze ziek.

Hoewel deze term nog steeds veel wordt gebruikt, kan het de verkeerde boodschap afgeven en het gevoel van sociaal isolement vergroten. We pleiten er dan ook voor om eerder over de term ‘fysical distance’ te spreken dan over ‘social distance’. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) begon eind maart met het verschuiven van de uitdrukking “fysical distance” in plaats van “social distance” als een manier om de verspreiding van het nieuwe coronavirus van mensen op mensen te voorkomen.

Deze crisis is groot, groter dan onszelf, groter dan we kunnen bevatten zelfs. We zoeken naar manieren om te begrijpen, maar begrijpen het niet altijd. En net nu, om dit te kunnen dragen, hebben we dan ook een gevoel van samen-dragen van dit onbegrijpelijke nodig. Met mensen die we kennen, maar ook met mensen die we niet kennen. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje, we leven allemaal in hetzelfde dorp.

Sociale afstand versus fysieke afstand – op zoek naar een dorp

Contact houden met mensen voedt de menselijke verbinding die we allemaal nodig hebben om dagelijks te gedijen, en is vandaag, in tijden van beperkt contact, nog belangrijker dan anders. En net zoals in een fysiek dorp zijn dit zowel mensen die we heel goed kennen, vrienden, soms ook familie, als mensen die we tegen komen op straat en niet echt kennen, maar toch even contact mee maken. Of mensen die dezelfde interesse delen, en even samen, via online media, elkaar vinden. Of we staan op de parkeerplaats van onze winkel en komen een bekend gezicht tegen. 

Heb je hulp nodig bij het huiswerk van de kinderen, wie kan helpen? Lukt het je niet om boodschappen te doen: wie kan helpen? Mensen zijn nu meer dan ooit bereid een handje toe te steken.

Kleine gebaren betekenen nu zoveel. Wandelend met mijn zoon, zagen we aan een tuin aan de straat eitjes liggen met een briefje dat ze dit teveel hadden gekocht, en mochten meenemen. Op één van de straten in ons dorp was er  ‘tubbetegoare’ (‘samenzijn’) geverfd. Op de sociale media zien we elke avond om 20 u beelden van buren die samen (op veilige afstand) op straat klappen voor zorgverleners.

‘In deze vreemde tijden van het virus willen we een duidelijke fysieke afstand (minimaal twee meter), maar tegelijkertijd willen we dat mensen’ sociaal ‘dicht bij elkaar blijven.’

Hoe doen we dat in deze tijden, verbinding zoeken met anderen?

Zo blijf je sociaal verbonden met je familie en vrienden:

  • Videochats en telefoongesprekken met vrienden en familie
  • Wandelen terwijl je een afstand van minstens 1,5 m tussen mensen houdt
  • Game-avond met iedereen met wie je samenwoont (als ze niet ziek zijn)
  • Virtuele filmavond met je familie en vrienden (videochat of sms terwijl je dezelfde film in je eigen huis of kamer bekijkt)

Maar zoek ook naar manieren waarop je je verbonden voelt met mensen die je niet kent:

  • Laat via krijtverf boodschappen achter voor de mensen die passeren
  • Zwaai naar mensen die je tegenkomt bij het wandelen of fietsen, ook al ken je ze niet
  • Zet een beertje achter een raam aan de voorkant van je huis (veel mensen gaan nu ‘op berenjacht’)
  • Zoek op online media naar groepen, webinars,… waar je contact kan maken met mensen en vragen kan stellen en/of kan praten over wat je boeit
  • Oefening / yoga / mindfulness-video’s online om fysiek actief te zijn in het comfort van je eigen huis
  • Videogames waarmee je contact kunt leggen met mensen over de hele wereld

Je staat er niet alleen voor. Red je het moeilijk alleen? Laat je ondersteunen door de therapeuten van PTC Gent.

Kris De Groof, gestalttherapeute en relatietherapeute