De sluiting van de scholen omwille van covid-19 was een ingrijpende maatregel.

Ik had verwacht dat mijn dochter vooral opgelucht zou reageren op het nieuws, maar dat bleek helemaal niet het geval. Hoe ze met de situatie omging, overviel me aanvankelijk. Ze was gespannen en prikkelbaar en ze reageerde grootser en heviger dan doorgaans.

Niet het wegvallen van de “schoolse moetes” en de mogelijkheid om even op adem te komen, kwamen op de voorgrond. Wel de onvoorspelbaarheid van het hele gebeuren. En onvoorspelbare situaties, daar houdt mijn dochter niet van…

Op zo een moment vraagt mijn dochter haar hoogsensitieve kant wat extra begrip en aandacht.

In het boek Hoogsensitief Opvoeden (Melissa Mertens e.a.) staat geschreven dat kinderen met een hoogsensitieve kant niet altijd houden van spannende en onvoorziene gebeurtenissen. Niet dat ze dan niet meer kunnen functioneren, maar verrassingen of nieuwe, onbekende situaties zorgen voor onvoorspelbaarheid en zijn bijgevolg onveilig en vermoeiend .

Dat kan zich voordoen bij vrij alledaagse zaken, zoals bij een vriendje gaan logeren of een feestje op een onbekende plek. Maar zeker ook in de huidige situatie, waarbij iedereen onverwacht thuis moet blijven en zich van de buitenwereld moet afzonderen.

Kinderen met een hoogsensitieve kant zitten vaak heel erg in hun hoofd. Ze denken al vooruit over wat er allemaal zal gebeuren en dit kan hen heel erg bezighouden. Vertrouwde scenario’s in hun hoofd kunnen dan rust geven. Als de zekerheid van wat er te gebeuren staat echter wegvalt, zorgt dit voor onveiligheid en wordt het net moeilijk hun hoofd tot rust te brengen.

Kinderen met een hoogsensitieve kant hebben vaak een groot verantwoordelijkheidsgevoel, doordat ze veel nadenken over de gevolgen van bepaald gedrag. Ze zijn zich ook vaker bewust van risico en gevaar. Zich aan de regels houden, kan dan helpen om zich veiliger te voelen. Dit vraagt echter ook heel wat zelfdiscipline van een kind.

Wat we nu allemaal samen meemaken, is ook gekoppeld aan reëel gevaar. In de huidige situatie worden er plots een heleboel nieuwe geboden en verboden uitgevaardigd, die nog aangepast en bijgestuurd kunnen worden. Regels waarvan het ook niet duidelijk is hoe lang ze moeten gevolgd worden. Deze kinderen kunnen zich nu nog extra aangesproken voelen op hun verantwoordelijkheidsgevoel en op hun intentie om alles heel goed te willen doen (want ook dat is een typisch kenmerk). Dit aspect van de huidige toestand kan dus ook extra belastend voor hen zijn.

Het is nu voor iedereen aftasten en zoeken naar gepaste en haalbare manieren om met deze crisissituatie om te gaan.

Mijn man en ik proberen nu vooral voldoende veiligheid te geven, bv. door het positieve en de zekerheden die er wel zijn te benoemen en door het vertrouwde van thuis te zijn te benadrukken.

We houden ons strikt aan de regels en proberen tegelijk te zorgen voor ademruimte door onze dochter de mogelijkheid te geven zich terug te trekken, op tijd en stond een pyjama-dag in te lassen, niet te streng te zijn op schoolwerk (voor zover dat al moet), haar online contact te laten hebben met vrienden en familie, samen te gaan wandelen of fietsen, over de situatie te praten, haar op tijd en stond te laten boos zijn en roepen,…

Niettemin gaat het inslapen momenteel nog net iets moeilijker dan anders, want haar hoofd zit zo ongelofelijk vol. Dat is lastig voor iedereen en tegelijk kunnen we het plaatsen en er begrip voor opbrengen.

Herkenbaar? Aarzel niet om contact op te nemen voor ondersteuning, advies of een luisterend oor.

Goedele Lengeler, gestalt-therapeute en HSP-expert